Kent halkının rekreasyonel alan kullanımlarının incelenmesi: İstanbul örneği

dc.contributor.authorKöse, Murat
dc.contributor.authorKul, Ali Ayhan
dc.date.accessioned2026-02-08T15:02:52Z
dc.date.available2026-02-08T15:02:52Z
dc.date.issued2020
dc.departmentBursa Teknik Üniversitesi
dc.description10.8301/2013-2015-2017
dc.description.abstractGünümüz dünyasında günlük yaşam kargaşası içerisinde rekreasyon alanlarına olan talep artmış, rekreasyonel faaliyetler özellikle son 10-15 yıldır İstanbul kent insanının yaşamında bir gereksinim haline dönüşmüştür. Bu çalışma kent halkının rekreasyonel alan kullanım biçimlerini ve rekreasyonel davranışlarını incelemek amacıyla ele alınmıştır. Ayrıca bu çalışmada çeşitli sosyo-ekonomik değişken grupları arasındaki düşünce farklılıklarının da tespit edilmesi amaçlanmıştır. İstanbul örnekleminde ele alınan bu çalışma kapsamında kent halkının konu ile ilgili düşüncelerini öğrenmek amacıyla, 404 denekle ve tamamen rastgele örnekleme yöntemine göre, görüşme ve anket çalışması yapılmıştır. Elde edilen veriler betimsel istatistikler yardımıyla değerlendirilmiş ve sonuçlar tablolar halinde gösterilmiştir. Bunun yanında çeşitli sosyo-ekonomik değişken grupları arasında istatistik bakımdan anlamlı ve önemli bir fark olup olmadığı Kruskal–Wallis (K-W) H Testi ile, farklı olan grubun/grupların tespiti Duncan Testi ile araştırılmıştır. İstanbul halkının çoğunluğu (%63) rekreasyonel aktivitelere katılmayı tercih etmektedirler. Katılmak istemeyenler çoğunlukla uzaklık (%16), iş yoğunluğu, ekonomik vb. sebeplerle katılmak istemediklerini ifade etmişlerdir. Katılmak isteyenler ise çoğunlukla deniz kenarlarını (% 49), ağaçlık alanları tercih ettikleri belirlenmiştir. Bu çalışmada sosyo- ekonomik değişkenlerin rekreasyonel aktivitelere katılımda anlamlı ve önemli bir farklılık oluşturmadığı tespit edilmiştir. İstanbul kent halkının boş zamanlarında çoğunlukla oyunlarla ilgili etkinliklere ve doğa etkinliklerine katıldıkları anlaşılmaktadır. Rekreasyon alanlarında çoğunlukla yürüyüş (%64), manzara seyretme, dinlenme vb. faaliyetler yapılmaktadır. WC yetersizliği, kirlilik, bakımsızlık ve ziyaretçi sayısının fazlalığı rekreasyon alanlarında görülen en önemli problemler olarak karşımıza çıkmaktadır. İnsanların hafta sonları dinlenmek amacıyla çoğunlukla ormanlık alanları (%47) tercih ettikleri görülmüştür. Bu durumun kent alanlarında veya yakın çevresindeki ormanların insanlar için önemli bir rekreasyon kaynağı olmasından kaynaklandığı düşünülmektedir.
dc.description.sponsorshipOrman Genel Müdürlüğü, Marmara Ormancılık Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü
dc.identifier.endpage57
dc.identifier.issn2757-5349
dc.identifier.issn2757-5349
dc.identifier.issue1
dc.identifier.startpage46
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.12885/3692
dc.identifier.volume1
dc.language.isotr
dc.publisherBursa Teknik Üniversitesi
dc.relation.ispartofAğaç ve Orman
dc.relation.ispartofTree and Forest
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanı
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.snmzKA_DergiPark_20260207
dc.subjectForest Industry Engineering
dc.subjectOrman Endüstri Mühendisliği
dc.titleKent halkının rekreasyonel alan kullanımlarının incelenmesi: İstanbul örneği
dc.typeArticle

Dosyalar