GÜVENLİKLEŞTİRME TEORİSİ BAĞLAMINDA TÜRKİYE’NİN GÜVENLİK POLİTİKALARINDAKİ DEĞİŞİMLERİN DÖNEMSEL ANALİZİ

Abstract

Bu makale, Türkiye’nin güvenlik politikalarının Cumhuriyet’in kuruluşundan günümüze kadar geçirdiği dönemsel dönüşümleri incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma sorusu, Türkiye’nin güvenlik anlayışının hangi tarihsel kırılmalar üzerinden şekillendiği ve bu değişimlerin hangi iç ve dış dinamiklerle bağlantılı olduğudur. Çalışmada, kavramsal çerçeve olarak Kopenhag Okulu’nun “güvenlikleştirme” yaklaşımı kullanılmakta ve güvenlik algısının sadece askeri tehditler üzerinden değil, siyasal söylemler, toplumsal algılar ve bölgesel konjonktür üzerinden de inşa edildiği varsayılmaktadır. Tarihsel dönemlendirme yöntemiyle yürütülen analizde erken Cumhuriyet dönemi, Soğuk Savaş yılları, 1990’lı yıllar, AK Parti’nin iktidarının ilk dönemleri, Arap Baharı sonrası süreç ve 15 Temmuz sonrasındaki yeniden yapılanma dönemi ayrı ayrı ele alınmıştır. Bulgular, Türkiye’nin güvenlik politikalarının dış tehditler kadar iç siyasi gelişmeler, kurumsal dönüşümler ve uluslararası sistemdeki değişimlerle de şekillendiğini ortaya koymaktadır.This article aims to examine the periodic transformations of Türkiye’s security policies from the foundation of the Republic to the present day. The research question focuses on which historical turning points have shaped Türkiye’s security conception and how these changes are linked to both domestic and international dynamics. The study employs the Copenhagen School’s “securitization” approach as its conceptual framework, assuming that security perceptions are constructed not solely through military threats but also through political discourses, societal perceptions, and regional contexts. Using a historical periodization method, the analysis separately evaluates the early Republican era, the Cold War years, the 1990s, the initial period of AK Party in power, the post-Arab Spring process, and the post-July 15 restructuring phase. The findings reveal that Türkiye’s security policies have been shaped not only by external threats but also by domestic political developments, institutional transformations, and shifts within the international system.