Psikologların Depresif Belirtileri ile Tükenmişlik Düzeyleri Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi: İş Doyumunun Aracı Rolü

Abstract

Bu çalışmanın amacı psikologların depresif belirti, tükenmişlik ve iş doyum düzeylerinin incelenmesi ve psikologlardaki tükenmişliğin yordayıcılarının belirlenmesidir. Kamu kurumlarında veya özel kurumlarda görev alan toplam 349 (290 kadın, 59 erkek) psikoloğa ulaşılmıştır. Katılımcılara dair sosyodemografik bilgiler Demografik Bilgi Formu ile toplanmıştır. Araştırma değişkenlerinin ölçümleri için Beck Depresyon Envanteri, Tükenmişlik Ölçeği ve İş Doyumu Ölçeği’nden oluşan anket seti katılımcılara çevrimiçi şekilde sunulmuştur. Araştırmanın amaçları doğrultusunda yürütülen analizler, psikologların depresif belirti ile tükenmişlik seviyeleri arasında pozitif, depresif belirti ile iş doyumu seviyeleri ve tükenmişlik seviyeleri ile iş doyumu seviyeleri arasında ise negatif yönde anlamlı ilişkilerin olduğunu göstermiştir. Aracılık analizi ile depresif belirti ve tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkide iş doyumunun aracılık rolü üstlendiğine ulaşılmıştır. Ulusal ve uluslararası alanyazında psikologlara dair yapılan çalışmalarda genellikle terapötik bağlama dair değişkenler dikkat çekmektedir. Mevcut araştırma ile psikologların psikolojik sağlıklarına ilişkin değişkenler ile iş doyumları incelenmiştir. Bu anlamda alanyazına farklı bir yön sunularak, elde edilen bulgular var olan alanyazın kapsamında tartışılmıştır. Gelecekteki çalışmalar için öneriler sunulmuştur.