Cinsiyetin hemşirelerde değişime dirence etkisi: Bursa'da bir hastane örneği

Basit Öğe Kaydı
dc.contributor.advisorOğrak, Abdullah
dc.contributor.authorBağcı, Dilek Demirci
dc.date.accessioned2026-02-08T15:48:41Z
dc.date.available2026-02-08T15:48:41Z
dc.date.issued2025
dc.departmentBTÜ, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İşletme Ana Bilim Dalı
dc.description21.02.2026 tarihine kadar kullanımı yazar tarafından kısıtlanmıştır.
dc.description.abstractBu çalışmanın amacı, hemşirelerde cinsiyete göre değişime dirençteki farklılığı incelemektir. Değişime direnç yeniliklere ve değişikliklere karşı direnme davranışlarını içermektedir. Sağlık sektörü sürekli yeniliğe ve değişikliğe uğrayan bir sektör olmasından dolayı hemşirelerde direnç davranışları, nedenleri ve sonuçları önemlidir. Değişiklik olmazsa olmazdır. Hastanelerde; sistemler, teknoloji, iş yapış süreçleri ve tıbbi malzemeler alanlarında sürekli gelişim ve değişim gerçekleşmektedir. Değişime direnci engellemek için çalışanın bilgilendirilmesiyle birlikte değişime adaptasyon süreci önemlidir. Bu süreçte yönetici değişim modellerinden faydalanabilir. Bu çalışmada, Oreg (2006) tarafından geliştirilen ve Çalışkan (2019), tarafından Türkçeye uyarlanan Değişime Direnç Ölçeği kullanılmıştır. Ölçek, Bursa' da bir hastanede çalışan hemşirelere uygulanmıştır. Veriler SPSS 26.0 programıyla analiz edilmiştir. Tanımlayıcı istatistikler, Levene testi, bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi ANOVA ve anlamlı bulunan durumlar için post-hoc analizleri yapılmıştır. Değişime Direnç Ölçeği'nin güvenirliği Cronbach's Alpha katsayısı ile değerlendirilmiş ve yüksek düzeyde güvenirlik elde edilmiştir (? = ,806). Ölçeğin yapı geçerliliğini test etmek amacıyla faktör analizi uygulanmış; KMO değeri ,849 ve Bartlett's testi anlamlı bulunarak verilerin faktör analizine uygun olduğu belirlenmiştir. Cinsiyet değişkenine ilişkin yapılan analiz sonucunda, hemşirelerin değişime direnç düzeyleri üzerinde anlamlı bir fark bulunmamıştır. Yapılan analizler sonucunda, cinsiyet, medeni durum, eğitim durumu, meslekte geçirilen süre ve çalışılan bölüm değişkenlerinin değişime direnç üzerinde anlamlı bir etkisinin bulunmadığı görülmüştür. Erkek hemşirelerde yaş değişkeninin değişime direnç düzeyinde anlamlı bir etkisi saptanmamış olmasına karşın, 26–40 yaş grubundaki kadın hemşireler ile 41–64 yaş grubundakiler arasında değişime direnç düzeyi açısından anlamlı bir fark bulunmuştur. Literatürde bu sonuçları destekleyen çalışmalar bulunmaktadır. Kadınların iş ve özel hayattaki sorumluluklarının yoğunluğunun bu konuda etkili olduğu düşünülmektedir. Araştırma bulguları, değişime direnci engellemek için yapılacak olan stratejik planlarda 26-40 yaş ve 41-64 yaş grubundaki kadın hemşirelerin dikkate alınmasının önemini ortaya koymuştur.
dc.description.abstractThe aim of this study is to examine the difference in resistance to change among nurses based on gender. Resistance to change includes behaviors of opposing innovations and changes. Since the healthcare sector is constantly undergoing innovations and transformations, the resistance behaviors of nurses, their causes, and their consequences are important. Change is an inevitable necessity. In hospitals, continuous development and change occur in systems, technology, work processes, and medical equipment. In this process, managers can benefit from change models. In this study, the Resistance to Change Scale developed by Oreg (2006) and adapted into Turkish by Çalışkan (2019) was used. The scale was administered to nurses working in a hospital in Bursa. Data were analyzed using SPSS 26.0. Descriptive statistics, Levene's test, independent samples t-test, and one-way ANOVA were conducted, and post-hoc analyses were performed for significant cases. The reliability of the Resistance to Change Scale was evaluated using Cronbach's Alpha, and a high level of reliability was obtained (? = .806). To test the construct validity of the scale, factor analysis was performed; the KMO value was .849 and Bartlett's test was found to be significant, indicating that the data were suitable for factor analysis. According to the analysis of the gender variable, no significant difference was found in the resistance to change levels of nurses. As a result of the analyses, it was found that gender, marital status, educational level, years of experience, and department had no significant effect on resistance to change. Although no significant effect of the age variable was found among male nurses, a significant difference was identified in the levels of resistance to change between female nurses aged 26–40 and those aged 41–64. There are studies in the literature that support these findings. It is thought that the intense responsibilities of women in both professional and personal life may play a role in this situation. The findings of the study revealed the importance of considering female nurses aged 26–40 and 41–64.
dc.identifier.endpage114
dc.identifier.startpage1
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.12885/6314
dc.identifier.yoktezid963539
dc.language.isotr
dc.publisherBursa Teknik Üniversitesi
dc.relation.publicationcategoryTez
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/closedAccess
dc.snmzKA_TEZ_20260207
dc.subjectİşletme
dc.subjectBusiness Administration
dc.titleCinsiyetin hemşirelerde değişime dirence etkisi: Bursa'da bir hastane örneği
dc.title.alternativeThe effect of gender on resistance to change in nurses: An example of a hospital in Bursa
dc.typeMaster Thesis

Dosyalar

Koleksiyon

Lisansüstü Eğitim Enstitüsü Tez Koleksiyonu