Yazar "Yener, Melih" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 7 / 7
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe 1938-1950 YILLARI ARASINDA YAYIMLANMIŞ EDEBİYAT DERGİLERİNDE EDEBİYAT ELEŞTİRİSİ HAKKINDA DÜŞÜNCELER(İshak KÜÇÜKYILDIZ, 2021) Yener, MelihBir edebiyat eseri biçim ve içerik olarak zamanın ruhuyla doğrudan etkileşim halindedir. Ölü doğmamak için o ruha adapte olmak mecburiyeti hisseder ve bir sanat sahası olarak da o ruhun teşekkülüne katkı verir. Edebiyat eleştirisi, idrak edilen zamanda ve idrakin dışında kalan zamanlarda edebî eserlerin değerini tespit ve tayin etmek çabasıdır. Eleştiri Türk edebiyatına roman, piyes ve hikâye türleri gibi Tanzimat’la birlikte Batı edebiyatlarından gelmiştir. Klasik Türk edebiyatında metodik ve şuurlu bir eleştiri geleneğinin var olduğunu söylemek mümkün değildir. Tanzimat ve meşrutiyet senelerinde edebî eleştirinin en canlı surette üretildiği mecralarsa gazete ve dergi gibi süreli yayınlardır. Türk düşüncesinin Şark’a mahsus durağanlıktan kurtulmasında ve Batılı ölçülerde dinamizm kazanıp tekâmül etmesinde tarihsel açıdan büyük payı olan gazeteler ve dergiler, edebiyat üzerine eleştirel düşünmelerin başladığı ve kökleştiği muhitler olarak yeni Türk edebiyatı tarihinde de çok müstesna bir yere sahiptir. Batı tesirinde gelişen Türk edebiyatı eleştiriden; eleştiri de süreli yayınlardan ayrı mütalaa edilemez. Bu makale 1938-1950 yılları arasında yayımlanmış edebiyat dergilerinde edebiyat eleştirisi üzerine yazılmış yazıları tetkik etmekte ve müstakil bir tür olarak eleştiriye dair devrin edebiyat eşrafının ortaya koyduğu fikirleri tespit etmeye çalışmaktadır. Makalenin sonuç kısmı söz konusu dergilerde eleştiri üzerine yapılan okumalarla ulaşılan sübjektif görüşleri ihtiva etmektedir.Öğe 1938-1950 YILLARI ARASINDA YAYIMLANMIŞ EDEBİYAT DERGİLERİNDE SAİT FAİK ABASIYANIK’LA İLGİLİ DÜŞÜNCELER(Bartin University, 2021) Yener, MelihCumhuriyetin yetiştirdiği ilk nesil hikâyecilerden olan Sait Faik Abasıyanık, nesildaşı olan orta ve alt ekonomik sınıf insanları tutkulu bir gözlemle anlattığı hikâyeleriyle bilinir. İçte ve dışta geçmişe nazaran büyük bir sükûnet ve barış iklimi tesis etmiş olan cumhuriyetin yetiştirdiği ilk kuşak kentlileri olağanüstü ve büyük vakalar yaratma ihtiyacı duymadan her günkü hayatın manzarası içinde anlatan bir hikâyecidir o. Sait Faik’in edebiyat âleminde şöhret kazanmasında yaşadığı devrin edebiyat dergilerinin büyük payı vardır. Varlık, Yeni Mecmua, Büyük Doğu, Yücel ve Aile gibi dergilerde Sait Faik, hikâyeleri, röportajları ve hakkında çıkan tenkitlerle geniş yer tutar. Sait Faik’in bir hikâyeci olarak zuhurunda ve şöhretinin yaygınlaşmasında en büyük pay ise Varlık dergisine aittir. Bu makale 1938-1950 yılları arasında yayımlanmış edebiyat dergilerinde Sait Faik hakkında çıkan eleştiri yazılarını incelemekte, bu suretle yaşadığı ve eser ürettiği dönemde yazarın bu dergilerde uyandırdığı yazınsal fikriyatı anlamaya çalışmaktadır. Makalenin sonuç kısmı incelenen tenkit yazıları ışığında yazar hakkında ulaşılan hükümleri içermektedir.Öğe 1938-1950 Yılları Arasında Yayımlanmış Edebiyat Dergilerinde Şiirde Şekille İlgili Görüşler(Ahmet GÜVEN, 2021) Yener, MelihHayatın hemen her sahasında olduğu gibi şiirde de değişimin sürekliliği kaçınılmazdır. Bu değişim bazen asırlar sürer bazen de on yıl dahi beklemez. Peki bir devrin yahut bir şairin şiirini evvelkilere ve ötekilere göre özgün yapan, farklı yapan nedir? Bu sorunun elbette ki şiir havsalası içinde sonsuza yakın cevabı, cevaplar sonsuzluğu vardır. Ancak bu hususta bir cevap olarak akla ilk gelmesi gereken belirli bir devre ve sanatkâra ait şiirlerin anlam, şekil ve dil bakımından evvelkilere, sonrakilere ve ötekilere göre sahip olduğu farklılıklardır, sergilediği benzemezliklerdir. Bir şiir türdeşlerinden evvela anlam, şekil ve dil kadrosuyla ayrılır. Şahsiyetini bu üç temel bileşen vasıtasıyla ortaya koyar. Şiir sanatıyla ilgili fikir üretmelerin ve münakaşaların önemli bir kısmı da yine bu üç bileşene dönüktür. Bu üç bileşenden başlayarak şiirin zamanın ve toplumun dinamizmi karşısında zindeliğini nasıl muhafaza edeceği konusu, edebiyat eleştirisi tarihinin en canlı ve hararetli fasıllarından biridir. Bu makale 1938- 1950 yılları arasında yayımlanmış edebiyat dergilerinde şiirde şekil hakkında ortaya konmuş eleştirel görüşleri incelemekte ve takdim etmektedir. Bu yıllarda yayımlanan edebiyat dergilerinde en geniş yer şiire ayrılmıştır. Makalenin sonuç kısmı söz konusu dergilerde yapılan okumalar vasıtasıyla yazarın ulaştığı öznel görüşleri içermektedir.Öğe A Distinguished Intellectual Orhan Burian with His Portrait of Thoughts and Literature(Bursa Uludağ Üniversitesi, 2022) Yener, MelihBeing a literary researcher, translator, writer, and professor of English literature, Orhan Burian is an intellectual who has endeavored to give a humanist direction to Turkish thought and literature. According to him, humanism is the nullification of all dogmatic thoughts that hinder human contemplation and the liberation of the human mind. Since the mind that is set free will be in a state of permanent doubt, the life and art that this mind will build will not be about indisputable ideas and issues that are believed to have been resolved; but a product and a mirror of the dynamism peculiar to human nature. Orhan Burian perceives humanism as adapting the dynamic mind and rich philosophy of Ancient Greece to 20th century thought. Apart from the subject of humanism, he wrote many studies and criticisms about Turkish and Western literature in some literary journals of the period. This article analyses Orhan Burian’s articles in Yücel and Ufuklar journals and tries to present his position in the history of Turkish thought. In the conclusion part of the article, a general evaluation was made about Burian’s universe of ideas and writing. This general evaluation belongs to the author of the article.Öğe Index of Short Stories in Literary Journals Published Between 1938-1950 in Turkey(İstanbul Üniversitesi, 2022) Yener, MelihIndex of Short Stories in Literary Journals Published Between 1938-1950 in TurkeyÖğe OF VALERIAN POETRY AND TANPINAR(İshak KÜÇÜKYILDIZ, 2023) Yener, Melih“Valerian poetry” is a term used to describe the poetic understanding of the French poet Paul Valéry and the poems written in accordance with this understanding. Valéry’s art is based on the desire and ideal of harmony. He accepts poetry as an art of harmony like music and architecture. He gives importance to the sound colors and musical identities as much as the meanings of the words. According to him, the poet is a word jeweler. Poetry is an art that can mirror the most complex layers and tides of the human soul, and even if it is not, it is an art that will adopt it as an ideal. It should evoke a prayer and some sort of magic effect on the person. This does’nt happen with the usual and every day use of words. It happens with the realization that words are not just a messenger of meaning, but that there is a deep harmony in them that is “seen with the ear”, “heard with the eye” and achieved as a result of the natural development of the language over the centuries. According to Valéry, language is both a poet’s greatest ordeal and his greatest blessing.He believes that classical values, which were liquidated by the pressure of industrialization, wars covering the earth and consumer culture, should be preserved in art. He always aims for the best in poetry. However, he thinks that the most perfect is also something unattainable. With these views on language and harmony and the poems he wrote within this framework, Paul Valéry should be seen as a poet who performs his art within the discipline of poésie pure = pure poetry, theorized by Henri Brémond. Valéry has more or less influenced the poets who can be seen and evaluated in the pure poetry valley in Turkish poetry. However, the poet Ahmet Hamdi Tanpınar, whom he influenced most clearly in Turkish poetry. This article gives information about Paul Valéry’s art and examines his influences on Tanpınar’s understanding of poetry. The concluding part of the article reveals the author’s thoughts on Valerian poetry.Öğe Yücel Dergisi’nde Hümanizm Bahsi(Ahmet GÜVEN, 2021) Yener, MelihCumhuriyet tarihinin en önemli fikir ve edebiyat dergilerinden olan Yücel, 1935-1956 yılları arasında Muhtar Fehmi Enata yönetiminde İstanbul’da çıkmıştır. Belirli dönemlerde ayda bir belirli dönemlerdeyse düzensiz denebilecek aralıklarla toplam 163 sayı çıkan ve ilk yıllarında Kemalist idealler doğrultusunda yayın yapan dergi 1940’lı yılların başından itibaren Orhan Burian, Vedat Günyol ve Sabahattin Eyüboğlu’nun öncülüğünde bir sanat ve edebiyat hümanizmi kurmak gayesini güden yazılar yayımlamaya başlamıştır. Bu yıllarda Harman, Hamle, İnsan, Adımlar ve Varlık gibi dergilerin de iştirak ettiği bu hümanizm hareketine en geniş alakayı gösteren Yücel dergisi olmuştur. Yücel, hümanizm kavramının sosyo-politik mahiyetinden ziyade tarihî ve felsefî içeriğine yönelik fikirler üretmiş ve Türk düşüncesine ve edebiyatına hümanist bir istikamet çizmek gayreti içinde olmuştur. Bu makale Türk düşüncesinin Batı düşüncesine açılma merhalelerini 1940’lara dek ana hatlarıyla gözden geçirmekte, Yücel dergisinde yazısı ve sohbeti çıkmış muhtelif kalemlerin hümanizm görüşlerini içermekte ve hümanizmin Türk fikir ve yazı evreninde edinebileceği mevkiyi tartışmaktadır.
