Arşiv logosu
  • Türkçe
  • English
  • Giriş
    Yeni kullanıcı mısınız? Kayıt için tıklayın. Şifrenizi mi unuttunuz?
Arşiv logosu
  • Koleksiyonlar
  • DSpace İçeriği
  • Analiz
  • Türkçe
  • English
  • Giriş
    Yeni kullanıcı mısınız? Kayıt için tıklayın. Şifrenizi mi unuttunuz?
  1. Ana Sayfa
  2. Yazara Göre Listele

Yazar "Karan, Ömer Faruk" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 2 / 2
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
  • Küçük Resim Yok
    Öğe
    Bursa Madan Deresi Havzası'nda coğrafi bilgi sistemi (CBS) teknikleri ve rusle yöntemi kullanılarak toprak kayıplarının belirlenmesi
    (Bursa Teknik Üniversitesi, 2023) Karan, Ömer Faruk; Yüksel, Esin Erdoğan
    Bu araştırma Bursa ili Osmangazi ilçesindeki Madan Deresi Havzası'nda farklı arazi kullanım şekillerinde CBS teknikleri ve RUSLE yöntemi kullanılarak toprak kayıpları miktarının belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Bu amaç kapsamında farklı arazi kullanımlarını (orman, ziraat, mera) içerecek şekilde 120 nokta belirlenmiştir. 60 orman, 40 ziraat, 20 mera alanından olmak üzere toplam 120 adet bozulmuş toprak örneği ve 120 adet bozulmamış silindir örneği alınmıştır. Araziden alınan toprak örnekleri üzerinde; tekstür, toprak tepkimesi ve organik madde içeriği analizleri yapılmıştır. Çalışmada, CBS teknikleri ve RUSLE modeli kullanılarak Madan Deresi Havzası'nda meydana gelen erozyon miktarı belirlenmiştir. RUSLE modeli parametreleri sonucunda elde edilen değerler neticesinde R faktörü için ortalama 820,65, K faktörü için ortalama 0,0275, LS faktörü için ortalama 1,67 değeri ve C faktörü değeri için 0 ile 0,07 arasında değiştiği belirlenmiştir. Madan Deresi havzasında RUSLE yöntemine göre farklı arazi kullanımlarında (orman, tarım, mera) hesaplanan yıllık erozyon miktarı mera alanlarında toplam 17,42 ton, tarım alanlarında 1695,42 ton ve orman alanlarında ise 281,82 ton olarak belirlenmiştir. Madan Deresi havzasında sediment iletim oranı hektarda 0,40 ton olarak hesaplanmıştır ve bu hesaplanan değer toprağın taşınması anlamına gelmektedir. Elde edilen verilere göre yılda 1995,4 ton toprak erozyon sonucu harekete geçerken; 798,16 ton toprak akarsulara ulaşmaktadır. Bu değer hektarda yılda 0,35 ton toprağın taşınması anlamına gelmektedir. Arazi kullanımlarına göre toprak kaybı ise mera alanlarında 0,35 ton/ha/yıl, tarım alanlarında 0,95 ton/ha/yıl ve orman alanlarında ise 0,07 ton/ha/yıl olarak hesaplanmıştır. RUSLE yöntemine göre en fazla tarım alanlarında erozyon meydana gelirken, en az erozyon ormanlık alanlarda meydana gelmiştir. Çalışma sahasında tarımsal faaliyetlerin çok olması doğal bitki örtüsünü tahrip etmiş ve havzada toprak kaybına sebep olmuştur. Sonuç olarak; havzada gerekli tedbirler alınmadığı taktirde erozyon şiddeti ve miktarının artacağı söylenebilir. Erozyon riski taşıyan alanlarda toprak kayıplarına neden olabilecek uygulamalardan kaçınılmalı ve erozyon ile ilgili mücadele çalışmaları başlatılarak Madan Deresi havzası etrafında kontrol çalışmalarının yaygınlaştırılması sağlanmalıdır.
  • Küçük Resim Yok
    Öğe
    Thornthwaite yöntemine göre iklim tiplerinin belirlenmesi: Bursa ili örneği
    (2024) Yüksel, Esin Erdoğan; Karan, Ömer Faruk
    Bir yere ait meteorolojik olayların uzun yıllık ortalamaları olarak bilinen iklim olgusu bölgeye ait hava şartlarının karakteristik yapısında ve değişikliklere bağlı olarak da farklı bitki topluluklarının teşekkül etmesinde oldukça önemli bir role sahiptir. Bilim insanları tarafından çok sayıdaki iklim tipine ait benzer ve farklı yönleri tespit edebilmek amacıyla çeşitli iklim sınıflandırmaları yapılmıştır. İklim tipleri sıcaklık, yağış ve nem gibi meteorolojik olaylara bakılarak sınıflandırılabilir. Thornthwaite yöntemi de iklim tipini belirlemek için kullanılan sınıflandırma metotlarından biridir. Bu çalışmada, meteorolojiden temin edilen uzun süreli iklim verileri ile Thornthwaite iklim belirleme yöntemi kullanılarak Bursa ili ve ilçelerine ait toplam 18 istasyonda iklim tipleri ve su bilançoları belirlenmeye çalışılmıştır. Thornthwaite yöntemine göre yapılan analizler sonucunda Büyükorhan ilçesinin “Yarı Kurak”; Gemlik, Harmancık, İznik, Karacabey ve Yenişehir ilçelerinin “Yarı Nemli, Yarı Kurak”; Gürsu, İnegöl, Kestel, Mustafakemalpaşa, Mudanya, Orhangazi, Osmangazi, Orhaneli, Nilüfer ve Yıldırım ilçelerinin “Yarı Nemli”; Keles ilçesinin “Nemli”, Uludağ istasyonuna ait verilerin ise “Çok Nemli” iklim sınıfında olduğu tespit edilmiştir. Uludağ’ın “Düşük Sıcaklıkta, Karasal iklime yakın” diğer ilçelerin ise “Orta Sıcaklıkta, Okyanus iklimine yakın” olduğu belirlenmiştir. Çalışma sonucu veriler incelendiğinde araştırma alanında genel itibariyle yaz mevsiminde su eksikliği, kış mevsiminde ise Uludağ’da su fazlalığı diğer ilçelerde ise orta seviyede suyun olduğu görülmüştür.

| Bursa Teknik Üniversitesi | Kütüphane | Açık Erişim Politikası | Rehber | OAI-PMH |

Bu site Creative Commons Alıntı-Gayri Ticari-Türetilemez 4.0 Uluslararası Lisansı ile korunmaktadır.


Mimar Sinan Mahallesi Mimar, Sinan Bulvarı, Eflak Caddesi, No: 177, 16310, Yıldırım, Bursa, Türkiye
İçerikte herhangi bir hata görürseniz lütfen bize bildirin

DSpace 7.6.1, Powered by İdeal DSpace

DSpace yazılımı telif hakkı © 2002-2026 LYRASIS

  • Çerez ayarları
  • Gizlilik politikası
  • Son Kullanıcı Sözleşmesi
  • Geri bildirim Gönder