Yazar "Aygün, Derya Özçelik" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 1 / 1
  • Küçük Resim Yok
    Öğe
    Arazi kullanım değişikliğinin Bursa, Karacabey longoz ormanlarının toprak organik karbon ve toplam azot stok oranlarına etkileri
    (Bursa Teknik Üniversitesi, 2022) Aygün, Derya Özçelik; Sarıyıldız, Temel
    Subasar orman ekosistemleri, son yıllarda karbon tutmadaki önemi gün geçtikçe daha fazla ilgi görmektedir. Yüksek Lisans Tez çalışmasının temel amacı, Türkiye'nin önemli subasar ormanlarından, Bursa, Karacabey subasar ormanlarının asli ağaç türlerinden dişbudak (Fraxinus angustifolia Vahl.), kızılağaç (Alnus glutinosa (L.) ve meşe (Quercus cerris) ile yakın çevresi karasal orman ekosistemini temsilen kızılçam (Pinus brutia Ten.), otlak, tarla ve kumul alanlarının karbon ve azot miktar ve stokları arasındaki farklılıkları toprak derinlik kademelerini de dikkate alarak ortaya koymaktır. Bu amaçla subasar ormanların her bir ağaç türü, karasal kızılçam ve çevresi otlak, tarla ve kumul alanlarda, üç tekrarlı deneme alanlarında çalışma gerçekleştirilmiştir. Toprak örnekleri altı farklı derinlik kademesinden (0-10 cm, 10- 20 cm, 20-30 cm, 30-60 cm, 60-100 cm ve 100-130 cm) alınmış ve toprak organik karbon (TOK) ve toplam azot (TA) miktarları ve stokları belirlenmiştir. Sonuçlar, ağaç türleri arasında kızılağaç meşcerelerinin en yüksek TOK (405 Mgha-1) ve TA (34.4 Mgha-1) stokuna sahip olduğunu, bunu dişbudak (aynı sıralamada 393 Mgha-1 ve 26.2 Mgha-1) ve meşenin (aynı sıralamada 293 Mgha-1 ve 28.6 Mgha-1) izlediğini göstermiştir. Bu değerler Türkiye karasal orman ekosistemi ağaç türleri için hektar bazında bildirilen değerlerden oldukça yüksektir. Subasar ormanların TOK ve TA stok değerleri çevresi alanlarla karşılaştırıldığında ise, otlak ve tarım alanlarının TOK (aynı sıralamada 678 Mg ha-1 ve 259 Mg ha-1) ve TA stoku (aynı sıralamada 27.3 Mg ha-1 ve 23.3 Mg ha-1) bakımından daha yüksek veya aynı, kızılçam ve kumul alanlarının TOK (aynı sıralamada 162 Mg ha-1 ve 63 Mg ha-1) ve TA stoku (aynı sıralamada 15.9 Mg ha-1 ve 2.52 Mg ha-1) ise daha düşük olarak tespit edilmiştir. Karasal orman ekosistemlerinde karbon ilişkili çalışmalarda alışılagelmiş şekilde uygulanan 0-30 cm toprak derinliğiyle karşılaştırıldığında, çalışmada 30-130 cm toprak derinliğinin TOK ve TA stokunun kızılağaçta aynı sıralamada %58 ve %40, dişbudakta %41 ve %45, meşede %52 ve %56, kızılçamda %57 ve %66'sından sorumlu olduğu belirlenmiştir. Bu sonuçlar, derin toprak kademelerinin toplam TOK ve TA stokuna önemli miktarlarda katkıda bulunduğunu ve TOK ve TA hesaplamalarında göz ardı edilmemesi gerektiğini göstermiştir