6360 Sayılı Yasayla Mekansal İlişki Sisteminin Kır-Kent İkileminde Yeniden Yapılanışı ve Yerel Yönetimler: Kayseri İli Örneği

Abstract

6360 sayılı Yasa ile birlikte ülkemiz idari coğrafyasında mekansal gelişme ve yetki mekanizmalarının yeniden yapılandığı bir sürece girilmiştir. Bu süreç esas olarak, kent ve kır temelinde var olan fiziksel ve toplumsal ayrışma deseninin yeniden nasıl yapılanacağı sorularını da gündeme taşımıştır. Bir bütünleştirme stratejisi olarak ortaya konmakla birlikte bugün pek çok noktada; kır-kent ayrımları ve belediye hizmetlerinin etkin dağılımında önemli sorunların açığa çıktığı izlenmektedir. Mevcut problemler gelecekteki olası sorunlar için bir takım öngörü ve değerlendirmelerin ivedilikle yapılması gerekliliğini ortaya koymaktadır. Bu çalışma böyle bir gereklilik çerçevesinde Kayseri özelinde bazı değerlendirmeler yapmayı amaçlamaktadır. Yeni biçimlenişin yaratacağı durumun ilçe belediyeleri üzerinden tartışılacağı makalede, olası dönüşümlerin mekansal ve toplumsal etkilerine dikkat çekilmeye çalışılacaktırAdministrative mechanisms, which will govern regional development, have been restructured in Turkey following the new Law No. 6360. This restructuring, while extending the authority of metropolitan municipalities through the province, has highlighted the question of "how the long existing physical and social segregation between rural and urban areas will be resettled". Although the law aimed the integration of rural and urban areas, ambiguities of authority and uneven reach of municipal services are being observed. Urgent analyses should be done to understand whether these should be taken as the signs of possible future problems. This research aims to further analyze those observations by focusing on Kayseri. Through the interviews with district municipalities, the research tries to understand the results and highlight possible adverse effects of new administrative restructuring